Niszczyciele do roku 1905

[Napoleon]

Kolejne niszczyciele: Massue, Mortier i Obusier.

[Napoleon]

Kolejne zdjęcia niszczyciela Obusier i Pierrier.

[Napoleon]

Stylet i Trident.

[Napoleon]

Został jeszcze Tromblon.

[Napoleon]

Francuskie niszczyciele typu Branlebas, czyli zmodyfikowana wersja prezentowanych powyżej jednostek typu Claymore. W latach 1907-1908 zwodowano w sumie 10 takich okrętów. Wyporność 340 ton, prędkość 27,5 węzła. Wymiary: 57,9 x 6,6 x 2,4 m. Uzbrojenie standardowe jak na francuskie niszczyciele: 1x65 QF, 6x47 QF i 2 wt. Wszystkie uczestniczyły w I wojnie. Branlebas zatonął na minie w 1915 roku, reszta została wycofana po zakończeniu działań wojennych na początku lat 20.
Na początek Branlebas, Poingard i Sabretache.

[Napoleon]

Ciąg dalszy zdjęć jednostek typu Branlebas: Etendard, Oriflamme i Fanion.

[Napoleon]

Zostały mi już tylko Gabion i Fanfare. Zdjęć ostatnich - Slaive i Sape - nie mam

[dessire_62]

Zdjęć ostatnich - Slaive i Sape - nie mam

[Napoleon]

Japońskie niszczyciele typu Harusame. 7 okrętów tego typu zbudowano do zakończenia wojny z Rosją (wodowane w latach 1903-1905, w służbie 1903-1905) a 33 bardzo podobnych w latach późniejszych (wodowane 1905-1909, w służbie 1906-1909). Wyporność 375 ton, prędkość 29 węzłów. Wymiary: 69,2 x 6,6 x 1,8 m. Uzbrojenie 2x76 QG (pierwsze okręty miały 1x76 QF, drugą armatę dodano w zamian za jedną z 57mm już podczas wojny z Rosją) i 4x57 QF (początkowo 5x57 QF), 2 wt. Z pierwszych jednostek Hayatori zatonął na minie we wrześniu 1904 pod Port Arturem, Harusame zaś rozbił się w listopadzie 1911. Wszystkie zostały wycofane ze służby w latach 20.

[Napoleon]

Rosyjskie niszczyciele typu Bojkij. Do 1905 roku zbudowano 22 jednostki tego typu (z tego 8 dla Floty Czarnomorskiej), potem jeszcze kolejne 8 jednostek. Pierwsze 22 okręty wodowane były w latach 1901-1904, ostatnia ósemka 1905-1907. Wyporność 350 ton, prędkość 26-27 węzłów. Wymiary: 64 x 6,4 x 2,6 m. Uzbrojenie: 1x75 QF, 5x47 QF, 3 wt (okręty budowane później - ostatnia ósemka i ostatnie jednostki pierwszej serii miały 2x75 QF, 2 wt). Bojkij i Burnyj wybuch wojny z Japonią zastał w Port Arturze. Bojkij przedarł się przed kapitulacją twierdzy do Tsingtao i tam został internowany, a po zakończeniu wojny powrócił do służby w marynarce carskiej. Burnyj, po bitwie na Morzu Żółtym próbował przedostać się do neutralnego portu, wszedł na mieliznę koło przyl. Szantung i został zniszczony przez własną załogę. 5 niszczycieli zatonęło w bitwie pod Cuszimą (a w zasadzie dzień po głównym starciu: Bujnyj, Blestiaszczij, Bystryj, Biezupriecznyj i Gromij), a Biedowyj dostał się do niewoli. Bodryj został internowany w Szanghaju i później wrócił pod rosyjską banderę a Brawyj i Groznyj przedarły się do Władywostoku. W czasie I wojny światowej Zadornyj utracony został na M. Czarnym w marcu 1916 roku, Żiwoj zaś w czasie wojny domowej w 1920 gdy ewakuował się z flotą Wrangla. Do Bizerty trafiły wraz z nią Zorkij, Zwonkij i Żarkij. Z drugiej serii Strojnyj utracony został w Zatoce Ryskiej w sierpniu 1917 roku - po wejściu na mieliznę został zbombardowany przez niemieckie samoloty i ostatecznie uznany za stracony. Niektóre z jednostek przerzucono na M. Kaspijskie - te w większości wycofano ze służby na początku lat 30. Resztę wycofano w latach 20. Niektóre po rewolucji zmieniły nazwy.

[Napoleon]

Kolejne niszczyciele typu Bojkij (na razie z pierwszej serii z Floty Bałtyckiej).

[Napoleon]

A teraz czarnomorskie niszczyciele typu Bojkij.

[Napoleon]

Zbudowane w latach 1907-1910 włoskie niszczyciele typu "soldati" (w dwóch seriach). Pierwsza grupa liczyła 6 okrętów, druga 3 plus Ascaro przejęty z zamówienia chińskiego w 1913 roku. Wyporność 395 i 407 ton, prędkość 28,5 węzłów. Wymiary: 64,4 x 6,1 x 2,1 m. Uzbrojenie 4x76 QF, 3 wt.
Garibaldino z pierwszej serii został utracony w lipcu 1918 w wyniku kolizji. Wszystkie zostały wycofane w latach 20 (Ascaro w 19130).

[Napoleon]

Ciąg dalszy zdjęć niszczycieli włoskich typu "soldati":

[Napoleon]

Rosyjskie niszczyciele typu Ukraina - 8 jednostek zbudowanych w latach 1904-1907 wg. projektu niemieckiego (Vulcan). W zasadzie to okręty nowej generacji w tej klasie (początkowo klasyfikowane były jako kanonierki torpedowe czy raczej "krążowniki torpedowe"). Wyporność 730 ton, prędkość 26 węzłów. Wymiary: 73,2 x 7,2 x 3,4 m. Początkowo uzbrojone w 2x75/50 QF, 4x57/50 QF i 3 wt. Później wielokrotnie przezbrajane - jeszcze przed I wojną większość otrzymała 2x102/60 QF i później dodatkowo lekkie plot. W czasie I wojny utracono niszczyciel Kazaniec storpedowany przez niemiecki okręt podwodny w październiku 1916 u wyb. Finlandii. 4 jednostki zostały wycofane ze służby w połowie lat 20 (zły stan techniczny), pozostałą trójkę przebudowano na kanonierki/patrolowce i wycofano już po zakończeniu II wojny.
Na razie pierwsza czwórka.

[Napoleon]

Pozostałe