Krążowniki pancerne

[Napoleon]

Francuskie krążowniki pancerne typu Leon Gambetta. Zbudowano 3 takie jednostki - Leon Gambetta, Jules Ferry i Victor Hugo - oraz podobny Jules Michelet. Pierwsza trójka zwodowana została w latach 1901-1904, w służbie 1905-1907. Wyporność 12350 ton (w rzeczywistości od 11960 do 13110 ton), prędkość 22,5-23 węzły. Wymiary: 146,5 x 21,4 x 8,1-8,4 m. Uzbrojenie: 4x194/40 QF, 16x164/45 QF, ponad 20 lekkich i 2 wt. Pancerz burtowy 150-70 mm, wieże 200 mm, barbety 180 mm, wieże art. średniej 160 mm i kazamaty 140 mm. Gambetta został zatopiony w kwietniu 1915 roku przez austriacki OP. Pozostała dwójka została wycofana pod koniec drugiej dekady XX wieku.

[Napoleon]

Jules Michelet. Czyli modyfikacja typu Leon Gambetta. Zwodowany w 1905, w służbie 1908. Wyporność 13105 ton, prędkość 22,5 węzłów. Wymiary: 146,5 x 21,4 x 8,4 m. Uzbrojenie: 4x194/50 QF, 12x164/45 QF, ponad 20 lekkich, 2 wt. Pancerz burtowy 150-70mm, wieże art. głównej 200mm, barbety 180mm, wieże art. średniej 165mm, barbety 160mm, kazamaty 140mm. Okręt wziął udział w I wojnie. Po jej zakończeniu długo pełnił rolę okrętu szkolnego. Wycofany w połowie lat 30.
Od typu Leon Gambetta różnił się głównie innym rozstawem art. średniej (pojedyncze wieże a nie podwójne).

[Napoleon]

Brytyjskie krążowniki pancerne typu Manmouth. Zbudowano 10 jednostek tej klasy: Monmouth, Kent, Essex, Bedford, Lancaster, Berwick, Cornwall, Cumberland, Donegal i Suffolk. Wszystkie zwodowane w latach 1901-1903, w służbie 1903-1904. Wyporność 9800 ton, prędkość 23 węzły (na próbach najszybsze przekroczyły 24 węzły). Wymiary: 134,1 x 20,1 x 7,6 m. Uzbrojenie: 14x152/45 QF, 10x76/40 QF, kilka lekkich, 2 wt. Pancerz burtowy 102mm, wieże i barbety 152mm, kazamaty 102mm. Bedford rozbił się na początku 1910 roku, pozostałe wzięły udział w działaniach podczas I wojny. Monmouth został zatopiony w słynnej bitwie pod Coronelem w listopadzie 19014. Pozostałe zostały wycofane ze służby po zakończeniu wojny.

[Napoleon]

Bedford i Lancaster

[Napoleon]

Berwick i Cornwall

[Napoleon]

Cumberland, Donegal i Suffolk.

[Napoleon]

Amerykańskie krążowniki pancerne typu St. Louis. Zbudowano 3 takie okręty: St. Louis, Milwaukee i Charleston. Wodowane w latach 1904-1905, w służbie 1905-1906. Wyporność 9700 ton, prędkość 22 węzły. Wymiary: 129,9 (całk.) x 20,1 x 6,9 m. Uzbrojenie: 14x152/50 QF, 18x76/50 QF, ok. 20 lekkich. Pancerz burtowy 102mm. Milwaukee rozbił się u wyb. Kalifornii w styczniu 1917 roku. Pozostała dwójka została wycofana ze służby na początku lat 20 (przez jakiś czas pełniły jeszcze funkcje pomocnicze).

[Napoleon]

Amerykańskie krążowniki pancerne typu Pensylvania. Zbudowano 6 takich jednostek: Pensylvania (od 1912 Pittsburgh), West Virginia (później Huntington), California (później San Diego), Colorado (później Pueblo), Maryland (później Frederick) i South Dakota (później Huron) - nazwy zmieniano sukcesywnie jak były potrzebne dla nowych drednotów). Wyporność 13680 ton, prędkość 21-22 węzły. Wymiary: 153,6 x 21,2 x 7,3-7,4 m. Uzbrojenie: 4x203/45 QF, 14x152/50 QF, 18x76/50 QF, kilkanaście lekkich, 2 wt. Pancerz burtowy 152-127mm (na końcach 89 mm), pancerz wież art. głównej 165mm, barbety 152mm, kazamaty art. średniej 127mm. Duże okręty przeznaczone przede wszystkim do służby na Pacyfiku. California już jako San Diego zatonął najprawdopodobniej na minie postawionej przez niemiecki okręt podwodny pod koniec wojny. Reszta została wycofana ze służby pod koniec lat 20 (ew. na samym początku 30).
Najpierw pierwsza trójka, później kolejne.

[Napoleon]

Colorado, Maryland i South Dakota.

[Napoleon]

Austro-węgierski krążownik pancerny Sankt Georg. Zwodowany w roku 1903, w służbie 1905. Wyporność 7290 ton, prędkość 22 węzły. Wymiary: 123,2 (lw) x 19 x 6,8 m. Uzbrojenie: 2x240/40 BL, 5x190/42 QF, 4x150/40 QF, kilkanaście lekkich, 2 wt. Pancerz burtowy 210-165mm, wieże art. głównej 210mm, kazamaty 190mm. Zbudowany z myslą o współpracy z siłami głównymi i ew. wsparciu sił lekkich. Brał aktywny udział w I wojnie, wycofany po jej zakończeniu.

[Napoleon]

Brytyjskie krążowniki pancerne typu Hampshire - 6 jednostek: Hampshire, Carnarvon, Antrim, Roxburgh, Argyll i Devonshire. Powiększona wersja okrętów typu Monmouth z 4 armatami 190mm zamiast 8x152mm. Zwodowane w latach 1903-1904, w służbie 1905. Wyporność 10850 ton, prędkość 22 węzły. Wymiary: 137,2 x 20,9 x 7,3 m. Uzbrojenie: 4x190/45 QF, 6x152/45 QF, 2x76/40 QF, kilkanaście lekkich, 2 wt. Pancerz burtowy 152-51mm, wieże art. głównej 127mm, barbety 152mm, kazamaty 152 mm. Argyll rozbił się na brzegu w październiku 1915, Hampshire zaś zatonął na minie w czerwcu 1916. Pozostałe zostały wycofane ze służby po zakończeniu wojny.

[Napoleon]

Rosyjski krążownik pancerny Bajan. Zbudowany we Francji w La Seyne. Zwodowany w 1900 roku, w służbie 1903. Wyporność ok. 7725 ton, prędkość 22 węzły. Wymiary: 125 x 17,4 x 6,7 m. Uzbrojenie: 2x203/45 QF, 8x152/45 QF, 20x75/50 QF, kilka lekkich, 2 wt. Pancerz burtowy 200-100mm na linii wodnej i 80mm pas powyżej, wieże 150mm, barbety 170mm, kazamaty art. średniej 80mm. Zbudowany z myślą o współpracy z siłami głównymi (jako jednostka rozpoznawcza) i wsparciu sił lekkich. Niezbyt silnie uzbrojony, ale dobrze opancerzony, uznawany był za okręt bardzo udany - już po wojnie z Japonią rosyjska marynarka zamówiła trzy kolejne, prawie identyczne jednostki. Bajan brał bardzo aktywny udział w wojnie z Japonią. Ze względu na uszkodzenia odniesione po wejściu na minę nie wziął udziału w bitwie na M. Żółtym. W grudniu 1904 roku został zatopiony w Port Arturze przez artylerię japońską. Wydobyty, został wcielony do floty japońskiej pod nazwą Aso.

[Napoleon]

Zatopiony przez japońską artylerię w port Arturze Bajan, został później wydobyty i po remoncie wcielony do marynarki japońskiej pod nazwą Aso. Jego dane były podobne (pod banderą japońską osiągał 21 węzłów, miał też nieco mniejszą wyporność, zachował rosyjskie armaty 203mm ale armaty 152mm wymieniono mu na sprzęt Armstronga itd.). W 1913 roku zdjęto z niego armaty 203mm montując zamiast nich kolejne 2 armaty 152mm. Później (już po zakończeniu I wojny) przebudowano go na stawiacz min. Wycofany ze służby w 1930 roku.

[Napoleon]

Dwa zdjęcia Bajana z okresu wojny z Japonią. Na pierwszym wychodzi z port Artura, na drugim jest w porcie.

[Napoleon]

Pierwszy Bajan, zatopiony w Port Arturze i później wydobyty przez Japończyków i po remoncie wcielony do ich floty pod nazwą Aso, okazał się okrętem bardzo udanym, więc już w trakcie wojny Rosjanie zamówili trzy kolejne takie okręty - jeden we Francji i dwa w swoich stoczniach. Otrzymały one nazwy: Bajan (drugi okręt o tej nazwie), Admirał Makarow (na cześć rosyjskiego admirała, który zginął pod Port Arturem na pancerniku Pietropawłowsk) i Pałłada (na cześć krązownika utraconego jak pierwszy Bajan w Port Arturze). Okręty te zwodowano w latach 1905-1907, do służby weszły w latach w latach 1908-1911. Dane taktyczno techniczne były bardzo podobne do pierwszego Bajana. Wszystkie okręty pełniły służbę na Bałtyku. Pałłada została we wrzesniu 1914 roku zatopiona przez niemiecki okręt podwodny. Pozostała dwójka w 1916 roku została dozbrojona - dodano obu jednostkom trzecie działo 203mm (na śródokręciu na odsłoniętej lawecie) i 4 kolejne armaty 152/45, zdjęto zaś armaty 75mm. Na złom trafiły po zakończeniu rewolucji na początku lat 20.
Na razie Admirał Makarow i drugi Bajan.

[Napoleon]

Szwedzki krążownik pancerny Fylgia. Zwodowany w 1905 roku, w służbie 1907. Wyporność 4310 ton, prędkość 21,5 w. Wymiary: 115,1 x 14,8 x 6,3 m. Uzbrojenie 8x152/50 QF, kilkanaście lekkich, 2 wt. Pancerz burtowy 100mm, wieże 125-50mm. Na początku lat 40 okręt przeszedł bardzo głęboką modernizację - wymieniono mu siłownie (prędkość 23,5 w), zmieniono wygląd, artylerię główną zachował ale całkowicie wymieniono art. lekką (na plot.). Wycofany ze służby w 1953 roku.