, ale napisałbyś coś jeszcze o tych kanonierkach? 
Funt egipski (gineih) był podstawową walutą od 1885 roku, gdy Egipt przyjął standard złota. Wcześniej, gdzieś od czasów Muhammada Alego, był umowną nazwą dla monety o wartości 100 piastrów (kurusz, poj. kirsz). Ale też równolegle do tego czasu w Egipcie uznawano także funty tureckie (lira), a tam standard złota przyjęto już w 1844 roku.Napoleon pisze: Tak nawiasem, podawano tu koszty eksploatacji w kurusz. 100 kurusz to jeden funt egipski. Funt egipski miał parytet 7,438 g czystego złota, czyli większy niż funt szterling. W omawianym okresie (przełom lat 70/80) jeden funt szterling wyceniano na ok. 97,5 kurusz.
Tak nawiasem, ta różnica powoduje częste nieporozumienia. Np. gdy w listopadzie 1875 roku kedyw sprzedał Brytyjczykom swój pakiet akcji Kanału Sueskiego (176602 z 400 tys. wyemitowanych), to można się spotkać z informacjami że zapłacił za nie niecałe 4 mln funtów lub trochę ponad 4 mln funtów (w zależności od tego o jakich funtach mowa).
Dodalem tam dane ze zrodel egipskich.
Batalion piechoty egipskiej (czyli tabor) liczył coś koło 800 ludzi (nie więcej niż 1000). Nawet, jeśli liczyć do tego jakieś oddziały pomocnicze itd. to przy tych liczbach nie mogłoby być na Kretę wysłane więcej niż 10 tys. żołnierzy.Egipt wyslal 7 batalionow piechoty i 1 batalion artylerii.
